وقت سحر به تابش یک وحی ناگهان
با آخرین نفس ، قفسم را دریده ام
حالا در آستانه ی یک فصل برترم
چون فصل پنجمی که به دنیا ندیده ام
در نقطه ی تلاقی دریا و آسمان
طعم زلال زنده شدن را چشیده ام
حالا که چشمه نوش بهارم به " سرّ عشق"
درمرغزار ِ عشق و صفا آرمیده ام
آسان وسخت هرچه که بوده تمام شد
دیگر من از تمام جهان دل بریده ام
#زهراضیایی
#بروجنی
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد