برایم آتش عشقت از ین پس بی خطر باشد
شرارت های دنیایی به جانم بی اثر باشد
دگرگون است احوالم ، زمینی نیست احساسم
در اوج آسمان ذرات جانم شعله ور باشد
پشیمانم که دائم قدر عمرم را ندانستم
سرآمد فصل های عشق و باغم بی ثمر باشد
هزار امید در دل کاشتم شاید تو برگردی
ولی از خود نپرسیدم ،چرا چشمم به در باشد؟
چه نفرینی به من کردی که روز خوش حرامم شد
چرا سهم من از دنیا فقط خونِ جگر باشد
گذشتم از تو و از خود، ببین آزاد آزادم
غبار من نمی خواهد : به فکر بال وپر باشد
چه زیبا از شب دلتنگی ام تنها گذر کردم
از این پس "حال من ، خوب است" سر خط خبر باشد
#1
#1
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد