نه 1من که 1 1ای 1 1 را
نثار تشنگیهای دلم کن، عطرِباران را !
توخورشیدی! توبارانی! توابری یاکه مهتابی؟
که عاشق کردهای گلپونههای باغِریحان را
حواست نیست بااحساس من بیوقفه در جنگی
پلنگ چشمهایت کشته آهوی خراسان را
چنان غرق نگاه عاشقت هستم، نفهمیدم،
چگونه چیدهای از گونه هایم سیب لبنان را ؟!
همان روزی که چشمانت مرا راهی دریا کرد،
سوار موج خوشبختی ،گرفتم طبع مرجان را
زمین جای قشنگی میشود وقتی تورا دارم
نه تنها عاشقت هستم که بخشیدم به تو جان را
#زهراضیایی
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد