عمرمان رفت و پرستوی بهاری نشدیم

عمرمان رفت و پرستوی بهاری نشدیم
راز سرمستی ِ چشمان خماری نشدیم

هر که آمد دل ما را به هوس صید کند
غافل از آنکه عقابیم و شکاری نشدیم

این چه رازی ست که دلها همه در بند همند
ما ولی شیفته یار و دیاری نشدیم

عشق ، نقاش شگفتی ست ولی ما با او
آفریننده ی خوش نقش و نگاری نشدیم

ما در این باغ که انگار بهشت ِ همه است ،
گُل نکردیم و به چشمان تو خاری نشدیم

همه رفتند ولی ریگ بیابان ماییم ِ
گردباد آمد و ما نیز غباری نشدیم

#زهراضیایی

#بروجنی

+ نوشته شده در پنجشنبه ششم شهریور ۱۳۹۹ ساعت 21:36 توسط زهرا ضیایی |