دلم رضا به عذابت نمی شود، چه کنم؟
خدا کند که تو درگیر این بلا نشوی
توتاروپود منی ، ذره ذره هستی من!
به دام غم چه ضمانت که نخ نما نشوی!
بدان که عشق همیشه طلوع دلتنگی ست
غروب می کنی اما از او رها نشوی
توخوب مطلقی اما زمانه نامرد است
چگونه می شود آلوده ی خطا نشوی!
جهنمی که به آن دلخوشی چنان گیراست
تمام عمر بسوزی از آن جدا نشوی
خدا کند که بهارت پراز شکوفه شود
اسیر بغض زمستان پرادا نشوی
*****
عجب تقاص قشنگی! تو انعکاس منی
امید هیچ ندارم که سر به راه شوی!
#زهراضیایی
برچسب: زهراضیایی,
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد