اولین مرتبه ای بود که اوناز نکرد * زهراضیایی*

شوق باریدن باران به تن آینه داشت
شرم آئینه ولی پنجره را باز نکرد

اولین مرتبه ای بود که بوسید مرا
بی پروبال مرا راهی پرواز نکرد

مثل یک صاعقه افتاد به جانم چشمش
با نگاهی که مرا ساده برانداز نکرد

خنده هایش شب اندوه مرا روشن کرد
باورم نیست که او شکوه ای آغاز نکرد

پشت این خواب رسیدیم به آرامش شب
بی خیال از همه ی آنچه که ابراز نکرد

#1