چون مست در این چشمه, شدم ،خوب ندیدم
یک فاجعه در پشت همین همهمه برپاست
از فتنه ی سبزی که به پا کرد نگاهت
فهمیده دلم امن ترین نقطه همین جاست
بگذار که از عشق تو آواز بخوانم
من قویم و آغوش تو دریای تماشاست
در خلوت شبهای سیاهم ، که غمی نیست
چون برکه ی دل با رخ مهتاب تو زیباست
***
تصنیف قشنگی ست بسوزیم و بسازیم
با شور دلم ، سوزنگاهت پر معناست
#زهراضیایی
#بروجنی
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد