من در آئینه, ماه می بینم,
دختر پادشاه می بینم,
نکند در نگاه دلتنگی،
بازهم اشتباه می بینم,
وه ! عجیب است این همه شادی
عشق را روبه راه می بینم,
چشمهایم درست می بینند!
صحنه ای دل بخواه می بینم,
خواب و بیداری ام مشخص نیست
عمق شب را پگاه می بینم,
آمدی! جان من به قربانت!!!
بازهم سر پناه می بینم
ماه روشن ! چه شد که برگشتی
من تو را بی گناه می بینم
تو که باشی تمام غمها را
مثل شب ، روسیاه می بینم
#زهراضیایی
#بروجنی
بهار1397
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد