چه سرنوشت قشنگی برای ما دونفر

همان خدا که دلش مثل آرزو زیباست
همیشه داشت عزیزم هوای ما دونفر

دوباره سبز شد آن ریشه های خشکیده!
به همسرایی باران به پای ما دو نفر

گذشت دوره ی حسرت ،من وتو ما شده ایم
غریبه ها شده اند آشنای ما دو نفر

غبار پنجره ها را بیا جلا بدهیم
کدام آینه دارد صفای ما دو نفر!

ببین چگونه دلت با دلم به هم پیچید
زبانزد است عزیزم ، وفای ما دو نفر

بخوان ترانه ی پرواز ، رو به قله عشق
که مستجاب شد آخر، دعای ما دو نفر

***

چقدر با تو دراین عاشقانه خوش حالم
تمام حسرت دنیا فدای ما دونفر

زهراضیایی
بروجنی