چگونه از تو نگوید دلی که کرده هوایت
چقدر بی تو بمیرد، درآرزوی صدایت
چنان پراست وجودم از آفتاب بهارت
که خار نیست به چشمان من ، گُل است بلایت
اگر به اوج رسیدم به اعتبار تو بوده ست
همین که در دلم افتاده ای دلم به فدایت
بیا که هیچ بهاری بدون عشق نیاید
گذشت آن همه حسرت، دلم گرفته برایت
چه یاس های قشنگی که پیش من شده پرپر
ندارم از تو گلایه ندارم از تو شکایت
در این دو روزه ی عمرم فقط تو بودی وعشقت
اگرچه این دلِ تنها ، جنون، نشانده به جایت
***
گذشتم از دل تنگم ، گذشتم از تو و عشقت
چگونه می دهی آخر جواب من به خدایت!
#زهراضیایی
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد